Uydu İnternet Sistemi

Yenilikçi bir teknoloji olan uydu internet sistemi ile yüksek hızlı bağlantı dünyanın her köşesine ulaşıyor. Özellikle kırsal alanlarda ve afet durumlarında güvenilir internet erişimi için ideal bir çözüm olan uydu interneti hakkında çalışma prensibinden kurulum sürecine kadar merak ettiğiniz soruların yanıtını bu yazımızda bulabilirsiniz.

Telefon hatları veya kablo sistemleri gerekmeden internet erişimi sağlayan uydu interneti nasıl çalışır sorusunun yanıtı, yörüngedeki uyduların sinyalleri yer istasyonlarına ve kullanıcı cihazlarına iletmesiyle başlıyor. Peki, uydu interneti nasıl bağlanır ve kurulur? Bu genellikle bir uydu anteni, modem ve profesyonel kurulum süreci gerektiriyor. Ayrıntılar yazımızda…

Temeller ve Uydu İnternet Sistem Bileşenleri

Tanım ve Temel Mekanizma

Fiziksel kabloya ihtiyaç duymadan geniş coğrafyalara erişim sağlama kapasitesiyle öne çıkan uydu interneti, internet bağlantısını sağlamak için yörüngede bulunan uyduları kullanan bir telekomünikasyon teknolojisidir. İnternet erişimi için karasal altyapının yetersiz olduğu veya hiç bulunmadığı bölgelerde yüksek hızlı internet erişimi sunan bu sistem, kullanıcıların cihazlarından gönderilen sinyallerin bir uydu anteni aracılığıyla yörüngedeki bir uyduya ulaşmasına dayanıyor.

Bu sinyaller, uydu üzerinden yer istasyonlarına (Network Operations Center-NOC) iletiliyor ve ardından internet omurgasına (internet backbone) bağlanıyor. Ters yönde, internetten gelen veriler aynı yol üzerinden kullanıcıya geri dönüyor. Uydu internet sistemlerinde çoğunlukla geosenkron (Jeostasyoner Yörünge-GEO) uydular veya alçak yörünge uyduları (LEO) kullanılıyor. LEO uyduları, düşük gecikme süreleri sayesinde yaygınlaşıyor; örneğin, Starlink gibi modern sistemler, binlerce LEO uydusuyla global kapsama sağlıyor.

Veri iletiminde radyo dalgalarını kullanan bu teknoloji, hava koşullarından etkilenebiliyor, ancak modern sistemlerde bu sorunları en aza indirmek için gelişmiş modülasyon teknikleri uygulanıyor.

Kullanım Amaçları ve Avantajları

Acil durumlar, afet bölgeleri ve geçici yerleşim alanlarında hızlı internet erişimi sağlamak için ideal bir çözüm olan uydu interneti, özellikle geleneksel kablo veya fiber altyapının ulaşamadığı kırsal, dağlık veya deniz gibi uzak bölgelerde kullanılıyor. Örneğin, doğal afetlerde iletişim altyapısı çöktüğünde, uydu interneti kurtarma ekiplerine anında bağlantı sunabiliyor. Bununla birlikte, gemiler, uçaklar ve uzak bölgelerdeki araştırma istasyonları gibi mobil veya izole ortamlarda da tercih ediliyor. Uydu internet sisteminin öne çıkan bazı avantajları şöyle:

• Coğrafi bağımsızlık, hızlı kurulum ve geniş kapsama alanı
• Geleneksel internet altyapısının kurulmasının pahalı veya imkânsız olduğu yerlerde ekonomik bir çözüm
• Bireysel kullanıcılar, işletmeler ve hükümetler için güvenilir bir erişim alternatifi

Ancak, bu önemli avantajlarının yanında özellikle geosenkron uydularda ortaya çıkan gecikme süreleri ve hava koşullarına duyarlılık gibi dezavantajlar da var. Fakat, LEO uydularıyla bu sorunlar önemli ölçüde azaltılabiliyor. Bu da uydu internetini erişim açığını kapatmak için güçlü bir araç haline getiriyor.

Gerekli Temel Ekipmanlar

Uydu interneti kurulumunda temel ekipmanlar, bağlantının sağlanması ve sürdürülebilirliği için kritik önem taşıyor. Sistemin güvenilirliğini ve hızını doğrudan etkileyen bu ekipmanlar şöyle sıralanıyor:

• Uydu anteni (çanak): Uydudan gelen sinyalleri almak ve göndermek için kullanılıyor. Antenin boyutu ve tipi, kullanılan uydu türüne (GEO veya LEO) bağlı olarak değişiyor.
• Modem veya yönlendirici: Uydu sinyallerini kullanıcı cihazlarının anlayabileceği dijital verilere çeviriyor. Ayrıca, sinyalleri güçlendirmek için bir alıcı-verici (transceiver) bulunuyor.
• Montaj kiti: Direk veya sabitleme aparatları, uygun kablolar.

Kurulum genellikle profesyonel bir teknisyen tarafından yapılıyor, ancak kullanıcı tarafından kolayca kurulabilecek şekilde tasarlanan sistemler de bulunuyor. Sistemin etkili bir performans gösterebilmesi için antenin uydunun görüş hattında olması kritik önem taşıyor; bu nedenle, engelsiz bir görüş alanı sağlamak amacıyla çanağın genellikle çatı gibi yüksek bir konuma yerleştirilmesi gerekiyor.

Uydu Segmenti

Jeostasyoner Yörünge (GEO) Uyduları

Jeostasyoner yörünge (GEO) uyduları, Dünya’nın ekvator düzlemi üzerinde yaklaşık 36 bin kilometre yükseklikte bulunuyor ve Dünya ile aynı hızda dönerek sabit bir konumda kalıyor. Bu özelliği nedeniyle sabit bir çanak antenle sürekli bağlantı sağlanabildiği içim GEO uyduları uydu interneti, televizyon yayıncılığı ve iletişim için ideal bir seçenek oluyor. Geniş coğrafi kapsama ve 20 yıla varabilen uzun ömürlü hizmetleriyle uydu internetinde önemli bir rol oynuyor.

Tek bir uyduyla kıtalar arası bağlantıyı mümkün kılan GEO uyduları, geniş kapsama alanları nedeniyle özellikle kırsal veya uzak bölgelerde internet erişimi için kullanılıyor. Ancak, yüksek yörünge mesafesi nedeniyle sinyal gecikmesi (latency) görülebiliyor, bu da online oyunlar gibi  zamanlı uygulamalarda bir dezavantaj yaratıyor. Yanı sıra hava koşullarına duyarlılık ve yüksek kurulum maliyetleri de bu sistemlerin sınırlamaları arasında bulunuyor.

Orta ve Alçak Dünya Yörüngesi (MEO/LEO) Uyduları

Orta Dünya Yörüngesi (MEO, 2 bin-35 bin 786 km) ve Alçak Dünya Yörüngesi (LEO, 160-2 bin km) uyduları, GEO’ya kıyasla daha düşük gecikme süreleriyle dikkat çekiyor. 20-50 milisaniye gibi düşük gecikmeler LEO uydularını yüksek hızlı internet ve gerçek zamanlı uygulamalar için ideal bir çözüm haline getiriyor. MEO uyduları ise GPS gibi navigasyon sistemleri ve bazı iletişim ağlarında kullanılıyor. Bu sistemler, özellikle mobil cihazlar ve uzak bölgeler için hızlı ve güvenilir internet sağlıyor.

Geniş bant internet için tercih edilen LEO sistemleri, çok sayıda uydudan oluşan takımyıldızlarla (constellations) çalışıyor ve global kapsama sağlıyor. Ancak, bu uyduların düşük yörüngesi, daha sık yenileme ve yüksek üretim maliyetleri gerektiriyor. LEO uydular, 100-400 Mbps hız sunuyor ve 5-7 yıl hizmet ömrü nedeniyle daha sık yenileme gerektiriyor. MEO ve LEO uyduları, küçük boyutları ve seri üretim avantajlarıyla maliyetleri düşürürken, hava koşullarından daha az etkileniyor.

Uydu Yapısı ve İşlevi

Uydu internet sistemlerinde, veri iletiminin temelini uydular oluşturuyor. Bir uydu; güç sistemi (güneş panelleri ve bataryalar), iletişim yükü (antenler, alıcı-vericiler), kontrol sistemleri (yönlendirme ve yörünge kontrolü) ve gövdeden oluşuyor. İletişim yükü, radyo dalgaları aracılığıyla verileri alıyor ve gönderiyor.

Kullanıcı cihazlarından gelen sinyalleri alan uydular amplifikatörlerle güçlendirdiği sinyalleri yer istasyonlarına veya diğer uydulara iletiyor. GEO uyduları sabit konumda çalışırken, LEO ve MEO uyduları hareketli yörüngelerde sinyal aktarımı için lazer bağlantıları veya uydular arası bağlantılar kullanabiliyor. Kontrol sistemleri, uydunun doğru yörüngede kalmasını ve sinyallerin hassas şekilde yönlendirilmesini sağlıyor. Zorlu uzay koşullarına dayanacak şekilde tasarlanan uyduların hizmet ömrü genellikle 5-20 yıl arasında değişiyor.  

Yer İstasyonu ve Kullanıcı Ekipmanları

Ağ Operasyon Merkezi (NOC) / Ağ Geçitleri

Ağ Operasyon Merkezi (NOC) ve ağ geçitleri, uydu internet sisteminin omurgasını oluşturuyor. Uydu üzerinden gelen-giden tüm veri trafiğini yöneten merkezi bir kontrol noktası olarak NOC, uydudan alınan sinyalleri internet omurgasına bağlıyor ve kullanıcıya veri akışını sağlıyor. Ağ geçitleri ise uydularla yer arasında yüksek kapasiteli iletişim kuran büyük antenler ve gelişmiş alıcı-verici sistemlerden oluşuyor. Genellikle stratejik konumlarda, fiber optik ağlara yakın yerlerde bulunuyor. Uydu internetinin güvenilirliği ve hızı için kritik önemi olan NOC ve ağ geçitleri sistemin kesintisiz çalışmasını sağlıyor.

NOC, sistem performansını izliyor, ağ güvenliğini sağlıyor ve veri akışında kesintileri önlemek için yedekleme sistemleri kullanıyor. Düşük gecikme ve yüksek bant genişliği sağlamak için optimize edilen bu sistemlerde, hava koşullarından etkilenebilen sinyalleri stabilize etmek için gelişmiş modülasyon ve hata düzeltme teknikleri kullanılıyor

Dış Ünite (ODU) / Uydu Çanağı

Dış Ünite (ODU) veya uydu çanağı, uydu internet sisteminin kullanıcı tarafındaki temel bileşenleri arasında yer alıyor. Uydudan gelen radyo sinyallerini almak ve kullanıcıdan uydulara sinyal göndermek için tasarlanan uydu çanağı, genellikle parabolik bir yapıda oluyor ve sinyalleri odaklamak için bir LNB (Low Noise Block) alıcı-verici içeriyor.

Çanağın doğru konumlandırılması, uydunun görüş hattında olması açısından kritik önem taşıdığından engelsiz bir alana kurulması gerekiyor. Kurulum, genellikle profesyonel teknisyenler tarafından yapılsa da bazı sistemler kullanımı kolay tasarımlarla kurulumun teknik destek gerekmeden kullanıcı tarafından yapılabilmesine olanak tanıyor.  

Çanağın, hava koşullarına dayanıklı olması ve sinyal kaybını en aza indirmek için yüksek kaliteli malzemelerden üretilmesi de oldukça önemli; ODU’nun performansı, internet bağlantısının hızını ve stabilitesini doğrudan etkiliyor. LEO uyduları için daha küçük ve taşınabilir çanaklar kullanılırken, GEO uyduları genellikle daha büyük çanaklar gerektiriyor.

İç Ünite (IDU) / Uydu Yönlendiricisi veya Modemi 

İç Ünite (IDU), yani uydu yönlendiricisi veya modemi, uydu çanağından gelen sinyalleri kullanıcı cihazlarının kullanabileceği dijital verilere çeviriyor. Genellikle bir modem ve entegre Wi-Fi yönlendiricisinden oluşuyor, kullanıcıların internete bağlanmasını sağlıyor. Modem, uydu sinyallerini IP tabanlı verilere dönüştürürken, yönlendirici bu verileri ev veya ofis ağındaki cihazlara dağıtıyor.

IDU, genellikle bir güç kaynağı ve çanakla bağlantı için kablolar gerektiriyor. IDU’nun performansı, bağlantı hızını ve ağ stabilitesini etkilediği için cihazın yüksek kaliteli olması önem taşıyor. Modern IDU’lar enerji verimliliği ve kolay yönetim için mobil uygulama desteği de sunuyor. Kullanıcılar, bu cihazlar aracılığıyla internet bağlantılarını izleyip yapılandırabiliyor, bu sayede kesintisiz bir deneyim sağlayabiliyor.

Uydu İnternet Teknik Zorluklar ve Performans

Yenilikçi bir teknoloji olmasına rağmen teknik zorluklarla karşı karşıya olan uydu internetinin performansını etkileyen çeşitli faktörler bulunuyor. Sistemin verimliliğini belirleyen temel unsurlar arasında “gecikme, girişim ve bağlantı kalitesi” yer alıyor.

Gecikme (Latency / Ping Time)

Uydu internetinde sinyallerin kullanıcıdan uydulara ve geri dönmesi için geçen süreyi ifade eden gecikme (latency) genellikle milisaniye cinsinden ölçülüyor. Jeostasyoner yörünge (GEO) uyduları, yaklaşık 36 bin km yükseklikte bulunduğu için sinyallerin gidiş-dönüş süresi 600-800 milisaniye olabiliyor; bu, çevrimiçi oyunlar veya video konferans gibi gerçek zamanlı uygulamalarda belirgin bir gecikmeye neden oluyor.

Alçak Dünya Yörüngesi (LEO) uyduları, 160 ila 2 bin km gibi daha yakın mesafelerde çalıştığı için gecikme süreleri 20-50 milisaniyeye kadar düşüyor, bu da performansı fiber optik bağlantılara yaklaştırıyor. Ancak, LEO sistemlerinde bile çoklu uydu geçişi ve ağ yoğunluğu durumunda gecikme artabiliyor. Gecikmeyi azaltmak için modern sistemlerde gelişmiş yönlendirme algoritmaları ve lazer tabanlı uydu arası bağlantılar kullanılıyor. Buna rağmen gecikme, uydu internetinin en büyük teknik zorluklarından biri olmaya devam ediyor ve özellikle zamanın kritik olduğu kullanımlarda kullanıcı deneyimini olumsuz etkileyebiliyor. Bu nedenle, uydu interneti genellikle düşük gecikme gerektirmeyen veri aktarımları için daha uygun bir seçenek oluyor.

Girişim (Interference)           

Uydu internet sinyallerinin kalitesini ve güvenilirliğini etkileyen önemli sorunlardan bir diğeri ise girişim (interference). Radyo frekansları üzerinden çalışan uydu sistemleri, diğer kablosuz sinyaller, atmosferik koşullar veya fiziksel engellerden kaynaklanan parazitlere duyarlı; örneğin, yoğun yağmur, kar veya fırtına sinyalleri zayıflatabiliyor, yanı sıra aynı frekansta çalışan diğer cihazlar veya yakındaki uydu sistemleri de elektromanyetik girişime neden olabiliyor. Aynı şekilde yoğun kentsel alanlarda veya kalabalık frekans spektrumlarında girişim, bağlantı kalitesini düşürebiliyor ve bu da uydu internetinin performansını sınırlayabiliyor. LEO uyduları, düşük yörüngeleri sayesinde hava koşullarından daha az etkilenirken, GEO uyduları daha yüksek frekans bantlarında çalıştığından bu sorunlara daha yatkınlık gösteriyor.

Girişimi azaltmak için, modern uydu sistemlerinde hata düzeltme kodları (FEC), uyarlanabilir modülasyon ve frekans atlama gibi teknolojiler kullanılıyor. Ayrıca, uydu çanaklarının doğru hizalanması ve engelsiz bir görüş hattı sağlanması da girişim riskini en aza indiriyor.

Bağlantı Kalitesi Metrikleri   

Uydu internetinin performansını değerlendirmek için kullanılan temel ölçütleri ifade eden bağlantı kalitesi metrikleri arasında bant genişliği (throughput), gecikme (latency), sinyal-gürültü oranı (SNR) ve hata oranı (BER) yer alıyor.

• Bant genişliği, veri aktarım hızını belirliyor ve modern sistemlerde 20 Mbps’den 1 Gbps’ye kadar değişebiliyor.
• SNR, sinyalin netliğini ölçüyor; yüksek SNR, daha az girişim ve daha iyi bağlantı kalitesi anlamına geliyor.
• Hata oranı, veri paketlerinin kaybolma veya bozulma oranını ifade ediyor ve düşük BER, güvenilir bir bağlantı olduğunu gösteriyor. Bununla birlikte, jitter (gecikme dalgalanması) ve paket kaybı da kullanıcı deneyimini etkileyen sorunlar arasında bulunuyor; özellikle video akışı veya VoIP gibi uygulamalarda düşük jitter kritik önem taşıyor.

Uydu internet sağlayıcıları, bu metrikleri optimize etmek için dinamik bant genişliği yönetimi ve kalite servis (QoS) protokolleri kullanıyor. Bağlantı kalitesi, kullanıcı ihtiyaçlarına ve sistem tasarımına bağlı olarak değişirken, bu metrikler, uydu internetinin etkinliğini değerlendirmede temel bir rol oynuyor.

Kullanılan Frekans Bantları

Uydu interneti, veri iletiminde kullanılan radyo frekans bantlarına dayanıyor ve bu bantlar, sistemin performansı, kapsama alanı ve güvenilirliğini doğrudan etkiliyor. Frekans seçimi, uydu türüne (GEO, MEO, LEO), hedef bölgeye ve kullanıcı ihtiyaçlarına bağlı; daha yüksek frekans bantları, daha fazla veri kapasitesi sunarken, girişim ve hava koşullarına duyarlılık gibi zorluklar nedeniyle gelişmiş modülasyon ve hata düzeltme teknikleri gerektiriyor.

En yaygın frekans bantları şöyle:

• L-bandı (1-2 GHz): Düşük bant genişliği sunuyor ancak hava koşullarına karşı dirençli, bu nedenle mobil iletişim ve düşük hızlı veri aktarımı için kullanılıyor.
• C-bandı (4-8 GHz): Geniş kapsama alanı sağlıyor; özellikle tropikal bölgelerde, yağmur kaynaklı sinyal zayıflamasına karşı daha dayanıklı, ancak büyük antenler gerektiriyor.
• Ku-bandı (12-18 GHz): Yüksek veri hızları sunduğu ve daha küçük antenlerle çalışabildiği için uydu internetinde en yaygın kullanılan bant olmakla birlikte yağmur gibi hava koşullarından daha fazla etkileniyor.
• Ka-bandı (26-40 GHz): Starlink gibi modern sistemlerde tercih edilen Ka-bandı, yüksek bant genişliği ve hızlı veri aktarımı sağlıyor, fakat sinyal kaybı (rain fade) riski yüksek.
• V-bandı (40-75 GHz): Yeni nesil sistemlerde kullanılmak üzere geliştirilen V-bandı, ultra yüksek hızlar vaat ediyor, ancak atmosferik etkilere karşı hassas. Henüz deneysel aşamada olduğu için kullanımı yaygın değil.

 Uydu İnterneti Hizmet Türleri

Uydu interneti, farklı ihtiyaçlara yönelik çeşitli hizmet türleri sunuyor ve bunların her biri belirli kullanım senaryolarına hitap ediyor. Uydu interneti hizmet türlerinin detayları şöyle:

Çift Yönlü Uydu Tabanlı İletişim (Two-way Satellite-Only)

Çift yönlü uydu tabanlı iletişim, hem veri gönderme (uplink) hem de veri alma (downlink) işlemlerinin uydu üzerinden gerçekleştirildiği bir sistemdir. Çift Yönlü Uydu Tabanlı İletişimde kullanıcı cihazları, uydu çanağı aracılığıyla uydularla doğrudan iletişim kuruyor ve internet omurgasına bağlanıyor. Bu sistem, karasal altyapının bulunmadığı kırsal veya uzak bölgelerde ideal bir kullanım sunuyor. Ancak, hava koşullarına duyarlılık ve yüksek kurulum maliyetleri gibi zorluklar olabiliyor.

Bu hizmet, bireysel kullanıcılardan işletmelere kadar geniş bir kullanıcı kitlesine hitap ediyor ve bağımsız bir internet çözümü sağlıyor. Genellikle Ku-bandı ve Ka-bandı frekanslarının kullanıldığı Çift Yönlü Uydu Tabanlı İletişimde çanak antenin doğru hizalanması kritik önem taşıyor.

Taşınabilir Uydu İnterneti (Portable Satellite Internet)

Taşınabilir uydu interneti, hareket halindeki kullanıcılar için tasarlanmış kompakt ve mobil bir çözümdür. Küçük, hafif uydu antenleri ve taşınabilir modemlerle çalışan bu sistem kampçılar, gezginler veya geçici saha operasyonları için uygun bir çözüm sunuyor. Kullanıcılar, cihazlarını kolayca taşıyabiliyor ve birkaç dakika içinde bağlantı kurabiliyor. Bu sistem, özellikle afet bölgelerinde kritik önemi artan iletişimin devamlılığı için de çözüm sağlıyor.

LEO uydularıyla düşük gecikme sağlanırken, sistem genellikle bir güç kaynağına ihtiyaç duyuyor. Hava koşullarına karşı hassasiyet, taşınabilir sistemlerde de bir zorluk olabiliyor, ancak modern tasarımlar bu etkileri en aza indiriyor.

Tek Yönlü Alma (One-way Receive - Terrestrial Return)

Tek yönlü alma sisteminde, veri alımı (downlink) uydu üzerinden yapılırken veri gönderme (uplink) işlemi DSL veya mobil ağ gibi karasal bir bağlantı üzerinden gerçekleştiriliyor.  

Uydu çanağıyla yüksek hızlı veri indirme sağlayan bu sistem, gönderme için ise ayrı bir altyapı gerektiriyor. Genellikle video akışı gibi bant genişliği yoğun olan uygulamalar için kullanılıyor ve maliyet açısından daha ekonomik bir seçenek sunuyor. Ancak, karasal bağlantı gerekliliği, sistemin tamamen bağımsız olmasını engelliyor. Ku-bandı veya C-bandı frekansları yaygın olarak kullanılıyor ve kurulum, standart bir uydu çanağıyla yapılıyor. Bu hizmet, sınırlı internet erişimi olan bölgelerde tercih ediliyor, ancak çift yönlü sistemlere kıyasla daha az esneklik sunuyor. Tek yönlü alma, modern çift yönlü sistemlere kıyasla daha az tercih ediliyor.

Tek Yönlü Yayın (One-way Broadcast)

Tek yönlü yayın, uydudan yalnızca veri alımı (downlink) sağlıyor ve veri gönderme özelliği bulunmuyor. Genellikle televizyon yayıncılığı, radyo veya yazılım güncellemeleri gibi toplu veri dağıtımı uygulamaları için kullanılıyor.

Kullanıcıların, bir uydu çanağı ve alıcı cihazla yayınları almasını sağlayan Tek Yönlü Yayın, geniş kitlelere içerik ulaştırmak için uygun ve düşük maliyetli bir hizmet türü sunuyor. Özellikle eğitim içerikleri veya haber dağıtımı gibi senaryolarda etkili, ancak modern internet ihtiyaçları için sınırlı bir kullanım alanına sahip. C-bandı veya Ku-bandı frekansları kullanılıyor. Hava koşullarına duyarlı olması sınırlamaya neden olabiliyor. Yanı sıra tek yönlü yayın, internet odaklı uygulamalarda sınırlı bir kullanım sunuyor.

Vodafone Business'in geniş ürün yelpazesiyle kesintisiz, güçlü, güvenilir internet erişimi!

Uydu interneti, özellikle uzak ve altyapısı sınırlı bölgelerde işletmelerin kesintisiz bağlantı ihtiyacını karşılayarak dijital dönüşümü hızlandıran kritik bir çözüm sunuyor. Vodafone Business, bu alanda sunduğu yenilikçi ürünlerle işletmelerin verimliliğini artırırken, güvenilirlik ve esneklik sunuyor. Vodafone Business'in geniş ürün yelpazesiyle işletmeler her koşulda rekabet avantajı elde ediyor.

• Vodafone Uydu İnterneti

Vodafone Uydu İnterneti, karasal altyapının yetersiz olduğu kırsal veya uzak bölgelerde işletmelerin yüksek hızlı bağlantı ihtiyacını karşılıyor. Ülke çapında kapsama alanıyla 50 Mbps'ye varan hızlar sunuyor ve kablolama veya kazı gerektirmeden hızlı kurulum sağlıyor.

Yüksek veri kullanımıyla iş sürekliliğini garanti eden Vodafone Uydu İnterneti, maliyet tasarrufu ve coğrafi bağımsızlık avantajlarıyla işletmelerin verimliliğini artırıyor. 

Vodafone Business İşyeri İnterneti, işletmelerin günlük operasyonları için optimize edilmiş sınırsız ve paylaşımsız bağlantı sunuyor. Metro Ethernet ile 5 Mbps'ten 200 Mbps'e kadar simetrik hızlar, Uydu İnterneti ile ise 20-50 Mbps asimetrik seçenekler bulunuyor; her ikisi de sabit IP ve DDoS koruması içeriyor.

Ücretsiz kurulum (130 bin TL'ye kadar) ve ilk 3 ay ücretsiz iptal hakkı ile esneklik sağlıyor. Hediye çeki kampanyaları ve özel müşteri danışmanlığı, dijital dönüşümü destekliyor. İşletmelerin performansını gerçek zamanlı izleme imkanı sunuyor.